برآورد تاثير گوه مستغرق بر نرخ آبشستگي موضعي پيرامون پايه استوانه اي

كنترل نرخ و كاهش حداكثر عمق آبشستگي موضعي اطراف پايه هاي پل از ديرباز مورد توجه مهندسين عمران و هيدروليك بوده است و هميشه مي كوشيدندتاثير اين پديده را ضمن فرآيند طراحي پايه ها ببينند و نه پس از اجراي سازه و طي فرآيند تعمير و نگهداري . متاثر از وقوع آبشستگي، فنداسيون توان انتقال بار ستون را به زمين از دست مي دهد و كاهش ظرفيت باربري ابتدا سبب نشست، اعوجاج و لرزش هاي عرشه و در نهايت سبب گسيختگي آن مي شود. عملكرد سازه هاي مورد استفاده براي كاهش حداكثر عمق آبشستگي يا بصورت حفاظتي و يا بصورت تغيير دهنده الگوي جريان مي باشد . در اين تحقيق در شرايط آزمايشگاهي تاثير گوه مستغرق بر كاهش حداكثر عمق آبشستگي اطراف پايه هاي استوانه اي مورد مطالعه قرار گرفته است. گوه مستغرق عملكردي دوگانه و پربازده دارد كه قادر است تا 65 درصد حداكثر عمق آبشستگي را كاهش داده و از نظر ضوابط اقتصادي و اجرايي نسبت به سازه هاي ديگر داراي مزاياي متعددي مي باشد. اين سازه در قسمت جلوي پايه عملكرد حفاظتي دارد و علاوه بر آن سبب جدايي ناحيه پر قدرت گرداب هاي نعل اسبي از بستر و برخورد دنباله ضعيف شده آنها با بستر مي گردد كه اين نيز همان عملكرد تغيير الگوي جريان ناشي از وجود گوه مي باشد