استفاده و تأثير مواد زايد در روسازي راه

نگاهي كوتاه به زواياي زندگي روزمره، نشانگر شكل گيري قالب جديدي از زندگي مبتني بر فناوري هاي نوين است كه هر روزه با سرعت بالايي در حال پيشروي است و در اين ميان فناوري هاي دوستدار محيط زيست از اهميت جهاني ويژه اي برخوردار شده اند. توجه به بازگشت پذير بودن و انطباق با استانداردهاي زيس تمحيطي در توسعه اين دانش مدنظر قرار گرفته است كه نسل آينده آسفالت به عنوان يكي از عناصر سازنده ي بافت هاي شهري و ساخت راه ها با تكيه بر همين دانش نوين جز تاثيرگذارترين عناصر به شمار خواهد رفت.بسياري از مواد زائد كه به عنوان يكي از معضلات زيست محيطي مطرح مي شوند و دفن يا رها سازي آن ها با توجه به برگشت پذيري آن ها معقولانه به نظر نمي آيد، توجه خاصي را مي طلبد .در اين مقاله سعي گرديده با رجوع به تحقيقات و آزمايشات انجام گرفته در ايران و ساير كشورها، استفاده از موادي چون خرده شيشه،پلاستيك،ضايعات پلي اتيلن سنگين،لاستيك،نخاله هاي ساختماني وتجهيزات الكترونيكي در روسازي راه، به عنوان يكي از راه حل ها جهت استفاده مجدد اين مواد و همچنين تأثير استفاده از آن ها بر روي خصوصيات و رفتار روسازي راه مورد بررسي قرار مي گيرد و تاكيد بر پژوهش ها در گوشه كنار جهان و ايران شايد جرقه اي جهت توجه بيشتر به اين موضوع باشد