ارزيابي آزمايشگاهي شيارشدگي در مخلوط هاي آسفالت شيشه اي

شيارشدگي روسازي هاي آسفالتي از جمله معزلاتي است كه منجر به تحميل هزينه زيادي به شبكه راهها مي گردد. ايجاد تغيير شكل پايدار درلايه هاي روسازي كه به مرور زمان و با افزايش دما رو به فزوني مي نهد، محققان را بر آن داشته تا به دنبال راهكارهايي جهت مقابله با اين معزل ساختاري روسازي هاي آسفالتي باشند. در اين بين استفاده از مواد ضايعاتي كه پتانسيل بهبود خصوصيات ديناميكي روسازي هاي آسفالتي را دارا مي باشند، مي تواند راهكاري مؤثر براي كاهش اثرات مخرب اين پديده ديناميك باشد. بر طبق مطالعات انجام شده قبلي مشخص گرديد كه شيشه به سبب خصوصياتي نظير سختي بالا، تيز گوشگي همه جانبه و شكستگي صد در صد قادر است تا خصوصيات رفتاري مخلوط هاي آسفالتي را بهبود بخشد. هدف از اين پژوهش ارزيابي آزمايشگاهي رفتار مخلوط هاي آسفالت شيشه اي در برابر پديده شيارشدگي است. بدين منظور نمونه هاي آسفالتي با دو نوع دانه بندي مختلف، در درصد قير بهينه خود تحت آزمايش ديناميك بار محوري تكراري قرار گرفتند. در نهايت رفتارخزشي نمونه هاي آسفالتي با دو نوع دانه بندي مختلف در برابر زمان براي درصد هاي مختلف خرده شيشه ضايعاتي ارائه شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه نمونه هاي آسفالت شيشه اي عملكرد بسيار بهتري را در مقايسه با نمونه هاي آسفالت ساده در برابر تغيير شكل وابسته به زمان از خود بروز مي دهند