تاثير عيار سيمان (نسبت سنگدانه به سيمان) بر ضريب انتشار يون كلريد و مقاومت ويژه الكتريكي بتن تراورس بتني پيش تنيده

امروزه دوام بتن در شرايط بهره برداري از اهميت ويژه اي به جهت هزينه هاي سنگين تعمير و نگهداري برخوردار مي باشد. يكي از اجزاي مهم روسازي راه آهن تراورس هاي بتني مي باشد. تراورس هاي راه آهن اغلب از نوع پيش تنيده بوده كه اجزاء فلزي بكارفته در آنها استعداد زيادي در برابر زنگ زدگي و خوردگي دارند. با توجه به گسترش خطوط ريلي به مناطق جنوبي كشور دوام آنها در برابر خوردگي ناشي از يون كلريد اهميت بسيار زيادي را دارا مي باشد. با توجه به مطالب فوق و هزينه هاي مصرف انرژي در امر توليد سيمان، تاثير عيار سيمان بر نفوذ يون كلريد و مقاومت ويژه الكتريكي بتن تراورس هدف اصلي اين تحقيق آزمايشگاهي مي باشد. در اين تحقيق آزمايشگاهي بتن هايي با عيارهايي 400 و 450 و 500 كيلوگرم در هر متر مكعب، با شرايط يكسان نسبت آب به سيمان (0/32) ، حداكثر اندازه سنگدانه ( 25 ميلي متر) و بافت دانه بندي ساخته شده و با انجام آزمايش هاي تعيين ضريب انتشار يون كلريد و مقاومت ويژه الكتريكي مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج اين تحقيق نشان داد با افزايش عيار سيمان از 400 به 500 كيلوگرم در هر متر مكعب و شرايط عنوان شده، ضريب انتشار يون كلريد افزايش و مقاومت ويژه الكتريكي بتن كاهش خواهد يافت.