منظر شهري شفابخش، نگرشي نوين در راستاي بهبود سلامت روان شهروندان

امروزه تمايل به ايجاد و طراحي مناظر شهري شفابخش در پي گسترش فيزيكي شهرها و مشكلات ناشي از آن افزايش چشمگيري يافته است و دست اندركاران و مسؤلين شهري، سياستها و راهبردهاي متعددي را براي ايجاد مناظرشفابخش در فضاي شهري، جهت بهبود وضعيت شهرها و استفاده انساني از فضا ارائه مي دهند. در چند دهه اخير ارتباط منظر با شهروندان چه به صورت بيولوژيكي و يا فيزيكي و چه از لحاظ ادراكي و رفتاري در شهرها مورد مطالعهقرار گرفته و نتايج آن نشان مي دهد كه مناظر آشفته شهري و فاقد عناصر طبيعي باعث ايجاد اختلال در سلامتي افراداز جمله ايجاد استرس، افزايش پرخاشگري، كاهش تمركز و توجه، افزايش افسردگي و ... مي گردند. اين موضوع بيانگرتاثير رواني محيط بر سلامت و تندرستي انسان مي باشد. در اين مطالعه سعي شده ارزش مناظر طبيعي همراه با تاثيراتي كه بر روي سلامتي رواني و فيزيكي انسان ميگذارد مورد بحث و بررسي قرار گيرد.بر اساس اين رويكرد، در پژوهش حاضر از ابزار جمع آوري اطلاعات )مطالعات كتابخانه اي و اسنادي و مدارك مرتبط( استفاده شده است تامولفه ها، اصول و پارادايم هاي مرتبط با موضوع را به اجمال مورد بررسي، واكاوي و تحليل قرار دهيم. هدف از اينمقاله بررسي نظريه هاي مرتبط بين منظر و سلامت است كه همچنين سعي بر شناخت مولفه هاي ايجاد منظر شفابخش در فضاهاي شهري را دارد و در نهايت راهبردها و راهكارهايي جهت ايجاد مناظر شفابخش در شهرها ارائه مي گردد