مديريت روشهاي مختلف كمينه سازي لجن هاي بيولوژيكي در تصفيه خانه هاي شهري و صنعتي

تصفيه و دفع لجن مازاد به عنوان يك معضل در تصفيه خانه فاضلاب در سرتاسر دنيا از لحاظ عوامل زيست محيطي، اقتصادي، اجتماعي و قانوني مطرح مي باشد. به همين دليل رويكرد به سمت توسعه فناوري هايي براي كاهش توليد لجن فاضلاب پيش مي رود. لجن هاي فاضلاب باقيمانده حاصل از تصفيه فاضلاب هستند كه در خلال تصفيه اوليه ، ثانويه و گاها ثالثيه توليد ميشود، مقدار توليد لجن بيولوژيكي و مشخصات كيفي آن علاوه بر ويژگي هاي كمي و كيفي فاضلاب به فرايند تصفيه و شرايط راهبري آن بستگي دارد. يكي از معايب عمده فرايندهاي تصفيه بيولوژيكي فاضلاب توليد نسبتا زياد لجن مازاد بيولوژيكي است . بطوريكه حدود 40 الي 60 درصد هزينه سرمايه گذاري ومتجاوز از 50 درصد هزينه راهبري و نگهداري تصفيه خانه ها به امر تصفيه لجن حاصل از فرايندهاي تصفيه فاضلاب مربوط مي شود. در اين مقاله با توجه به سه استراتژي اصلي (كاهش لجن در قسمت خط لوله فاضلاب،كاهش لجن در قسمت توليد لجن، كاهش لجن در قسمت دفع نهايي لجن) مروري بر روشهاي كاهش لجن مي شود. استراتژي اول،كاهش توليد لجن در قسمت خط لوله فاضلاب در حقيقت كاهش توليد لجن بوسيله كاهش ضريب توليد بيومس مي باشد كه شامل روشهاي زوال تدريجي- رشد پنهان، متابوليسم جفت نشده، متابوليسم نگهداشته شده، شكار باكتري و تصفيه بي هوازي/هوازي مي باشد. . هدف اين مقاله ارائه و بررسي روشهاي رايج كاهش لجن در قسمت خط لوله فاضلاب در فرايندهاي تصفيه فاضلاب مي باشد.