مديريت بازديدكنندگان در مناطق طبيعي با تعيين فرصتهاي تفرجي ( مطالعه موردي پناهگاه حيات وحش ميانكاله)

وقتي صحبت از صنعت به ميان مي آيد، در اذهان عمومي مقوله فناوري مجسم مي شود و هنگامي كه بحث بر سر درآمد است، به نظر مي رسد كه بيشترين منابع درآمدي در ارتباط با فناوري است. امروزه صنعت پويايي پديد آمده كه فن آوري در آن ابزاري بيش نيست. در اين صنعت نوظهور، جاذبه هاي طبيعي عامل توسعه هستند اين صنعت طبيعت گردي يا اكوتوريسم نام دارد. مديريت تفرجي در اكوسيستم هاي تفرجي وابسته به درك مردم از اين مناطق است. بنابراين براي مديريت بهتر نياز به توجه به خواسته ها، علايق و درك بازديدكنندگان از اين مناطق است. در برنامه ريزي و مديريت تفرجي مناطق حفاظت شده بر اساس اصول توسعه پايدار بايد توجه داشت كه اولاً فعاليت هايي مي توانند اجرا شوند كه براي كاركردهاي اصلي اين مناطق مضر نباشند و ثانياً كاركردهاي مناطق تحت حفاظت را بطور دائم ممكن سازند. پژوهش حاضر در نظر دارد به بررسي طيف فرصتهاي تفرجي در يكي از مناطق مستعد گردشگري با توجه به نظرات بازديدكنندگان بپردازد. از اين رو از روش پرسشنامه اي براي جمع آوري آراء بازديدكنندگان در مورد ترجيحات تفرجي استفاده شد و براي تحليل داده هاي جمع آوري شده فرمولي تدوين گرديد. و از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتايج نشانگر تغيير تدريجي تمايلات بازديدكنندگان در انتخاب فعاليت هاي تفرجي به ترتيب زير مي باشد: پرنده بيني، شنا، عكاسي وفيلمبرداري از طبيعت، منظره بيني، سواركاري، قايق راني، ماهيگيري، استراحت، تحقيق، اردوزني، مشاهده ميراث فرهنگي، خورگشت، دوچرخه سواري، شكار. بنابراين برقراي تسهيلات براي اين فعاليت ها با استقبال مردمي روبرو خواهد شد و در حين بهره برداري صحيح از منطقه منبع درآمد مناسبي براي ساكنان بومي و خود منطقه فراهم مي كند