لزوم باز نگري در نظام اجرايي طرحهاي شهري

قوانين و مقررات سيستم اجرايي طرح ها و برنامه هاي توسعه شهري مناسب و مؤثر اركان اصلي و ضروري براي موفقيت در طرح هاي توسعه مي باشد. از اين رو اجرايي بودن طرح شهري كافي نيست بلكه نيازمند نظامي است كه وظيفه اجرا، پيگيري و نظارت را بعهدهداشته باشد. فقدان اين نظام و ناكارآمدي آن از دلايل اصلي عدم تحقق طرح هاست. هدف اين مقاله بررس فقدان نظام اجرايي كارآمدبراي به ثمر رساندن طرح هاي شهري و مشخص كردن معايب نظام اجرايي موجود و ضرورت بازبيني آن است. در تحقيق حاضر روش پژوهش از نوع تحليلي– توصيفي بوده و از روش هاي مطالعات بنياني و نظري استفاده شده است و مبتني بر شيوه كتابخانه اي واسنادي است. نتايج حاصله نشانگر اين است كه با وجود طرح هاي متعدد براي انسجام بخشيدن به شهرها و صرف هزينههاي كلان، عدم مشاركت جامعه در مراحل تهيه و تدوين و مهم تر از همه در تصميمگيري و اجرا كه در بسياري از موارد حتي از دست مديران شهري هم خارج است، طرح ها را به حال راكد و ايستا در آورده و همچنين مديريت شهري اقتدارگرا فرصت هر گونه ابتكار عمل را از بخش خصوصي گرفته است