كاربرد و مقايسه نتايج روشهاي Electre-III و Prometheeدر مكانيابي چاهك‌هاي پايش نشت آلودگي در منابع آب زيرزميني

محدوديت منابع آب قابل دسترس يكي از مهم‌ترين موانع در تحقق توسعه پايدار در كشورها مي‌باشد. در مناطقي كه اين منابع از لحاظ كيفي مورد تهديد قرار مي‌گيرند، محدوديت‌ها بيش از پيش بروز خواهند كرد. يكي از موارد بروز اين محدوديت‌ها در آب‌هاي زيرزميني، نشت مقادير قابل توجهي از تركيبات نفتي به آبخوان است. به عنوان نمونه، در منطقه جنوب پالايشگاه تهران، به علت شدت آلودگي نفتي آبخوان، در مواردي قناتهاي منطقه آتش گرفته‌‌اند. از نكات مهم در طراحي و اجراي يك سيستم پايش تشخيص مشخصات نشت آلودگي، طراحي مناسب شبكه پايش بر اساس نظرات تصميم‌گيرندگان اصلي و معيارهاي مختلف و همچنين در نظر گرفتن عد‌م‌قطعيت‌هاي موجود در مسأله است. در اين مقاله، يك مدل غيرقطعي براي تشخيص محل منبع آلاينده آب زيرزميني ارائه شده است كه خروجي آن منحني تعامل بين اهداف 1) حداقل تعداد چاهكهاي پايش و 2) حداكثر نمودن ميزان قابليت اطمينان تشخيص نشت آلودگي است. براي انتخاب نقطه بهينه بر روي اين منحني تعامل، در اين مقاله با درنظر گرفتن معيار‌هاي زيست‌محيطي، اقتصادي و نظرات تصميم‌گيرندگان و ذي‌نفعان اصلي، از تكنيك‌هاي تصميم‌گيري Promethee و Electre-III استفاده شده است. براي ارزيابي نتايج حاصله از روش پيشنهادي، از اطلاعات آبخوان تهران در محدوده پالايشگاه تهران استفاده شده است و نتايج دو مدل مقايسه شده‌اند.