عوامل موثر بر مقدار مصرف سموم شيمايي در بين شاليكاران استان گيلان

امروزه استفاده از سموم شيميايي جهت مبارزه با آفات و بيماري هاي مزارع برنج، آلودگي ها و مشكلات زيست-محيطي زيادي را به وجود آورده است. لذا بررسي عوامل موثر بر مقدار مصرف سموم شيميايي جهت ارايه تمهيدات مديريتي مناسب ضرورت مي يابد. تحقيق حاضر با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر مقدار مصرف سموم شيميايي در مزارع برنج استان گيلان صورت گرفت. براي اين منظور از يك روش تحقيق پيمايشي استفاده شد و از پرسشنامه به عنوان ابزار اصلي جمع آوري اطلاعات استفاده گرديد. جامعه آماري اين تحقيق شاليكاران استان گيلان بودند كه دو شهرستان رودسر در شرق استان گيلان و رضوانشهر در غرب استان گيلان انتخاب شدند. سپس 135 نفر به صورت كاملا تصادفي از روستاهاي واقع در اين شهرستان ها انتخاب و به عنوان حجم نمونه آماري مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه رابطه منفي و معني داري بين مقدار مصرف سموم شيميايي در مزارع برنج استان گيلان و متغيرهاي ميزان ارتباط شاليكاران با شهرهاي مجاور، ميزان ارتباط شاليكارن با مراكز خدمات كشاورزي، ميزان مشاركت اجتماعي شاليكاران استان گيلان، ميزان رهبريت افكار در مبارزه بيولوژيكي با آفات و ميزان شركت در كلاس هاي آموزشي - ترويجي وجود داشت (01/0>p). به عبارت ديگر افزايش متغيرهاي فوق كاهش مقدار مصرف سموم شيميايي را به همراه داشت. در عين حال رابطه معني داري بين مقدار مصرف سموم شميايي توسط شاليكاران استان گيلان و متغيرهاي فاصله مركز خدمات كشاورزي تا مزرعه كشاورزان، ميزان مشاركت افراد خانواده در امور كشاورزي و ميزان دسترسي به نهاده هاي كشاورزي به دست نيامد (05/0<p).