چگونگي ارتفاء عملكردي تاسيسات تصفيه فاضلاب از طريق به كارگيري فناوري غشائي با رويكرد كاهش نرخ گرفتگي

استفاده مجدد از فاضلاب تصفيه شده داراي شرايط استاندارد زيست محيطي منجر به پديد آمدن پروسه هاي مختلف تصفيه فاضلاب با توانايي تصفيه نرخ هاي بالاي بار آلي شده است. در اين راستا فرايندهاي غشائي نيز در اقصا نقاط جهان مورد توجه قرار گرفته اند، هرچند كه اين فرايند با محدوديت هايي همچون گرفتگي مواجه مي باشد. در اين ميان مقالات و تحقيقات ناپيوسته زيادي بيانگر نتايج گاه همسو و گاه متناقض مي باشند. همچنين به دليل بالا بودن سن لجن در فرايندهاي غشائي اكثر آزمايشات و همچنين نتايج در زماني كوتاهتر از زمان پيشنهادي براي رسيدن حالت پايدار انجام و استخراج شده است. هدف از اين مطالعه بررسي نتايج بررسي هاي انجام شده جهت ايجاد زمينه اي مناسب جهت درك صحيح از فرايند غشائي مي باشد. در اين زمينه مطالعه موردي با بررسي نتايج موجود از بررسي هاي گذشته مورد تحليل و بحث قرار گرفته است. اين مطالعه نشان مي دهد كه عامل اصلي در مكانيسم گرفتگي غشاء در نتيجه EPS و SMP توليدي، شار خروجي و نهايتاً به نوع فرايند بستگي دارد اما تحقيقات ديگري نيز وجود دارند كه اين نتايج را به چالش مي كشانند و دليل اين تفاوت نتايج را به روش آزمايش ارجاع مي دهند. همچنين اين مطالعه نشان مي دهد كه زمان كمتر از 3 برابر سن لجن در اكثر سيستمها سبب تغيير در نتايج شده اگرچه درصد كاهش آلاينده ها به مقدار ثابتي رسيده باشند. بنابراين ميتوان گفت كه در فرايند غشائي، دوره تلقيح اوليه بايد در زماني برابر حدود توصيه شده راهبري شوند تا تركيبات پليمري EPS و SMP به حد مطلوب رسيده و با گرفتگي غشاء مقابله گردد. هدف اين مطالعه روشن كردن تاثير عوامل مختلف و حساسيت هريك از تغييرات و لزوم دقت در تمام زوايا و پارامترهاي مرتب است.