توسعه مدل تخصيص منابع آب در مقياس حوضه آبريز با رويكرد تامين نياز زيست محيطي ، مطالعه موردي: حوضه آبريز مهارلو بختگان

افزايش روز افزون نياز به منابع آبي در دهه هاي اخير و از طرفي بروز خشكسالي ها و محدوديت منابع آب، منجر به بروز مشكلات كمي و كيفي در رودخانه ها و تالاب ها بدليل تخليه پساب هاي شهري و صنعتي به رودخانه ها گرديده است. تالاب هاي مهارلو و بختگان در جنوب ايران از اهميت ويژه اي از لحاظ اكولوژيكي و زيست محيطي برخوردارند. در سالهاي اخير در اثر عدم تامين دبي مورد نياز زيست محيطي و ورود آلاينده هاي مختلف در معرض تهديد و نابودي قرار دارند. تدوين سيستم مديريت بهينه منابع آب در سطح حوضه آبريز بدليل وجود متغيرهاي تصميم فراوان داراي پيچيدگي هاي زيادي است. در مقاله حاضر، سيستم منابع آب حوضه آبريز مهارلو- بختگان در جنوب ايران مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. به منظور مدلسازي حوضه آبريز مهارلو-بختگان، از مدل شبيه سازي MODSIM استفاده گرديده است. براي بدست آوردن تقريب اوليه اي از نياز زيست محيطي رودخانه ها و تالاب هاي حوضه از روش هيدرولوژيكي مونتانا استفاده گرديد. سپس با استفاده از مدل شبيه سازي MODSIM وضعيت حال حاضر منابع و مصارف مختلف حوضه آبريز انجام گرفته و وضعيت كمي و كيفي رودخانه ها و تالاب هاي حوضه آبريز براي 35 ساله آتي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و راهكارهاي مديريتي براي تامين نيازهاي مختلف آبي مصرف كنندگان و رودخانه ها و تالاب هاي حوضه آبريز ارائه گرديد. نتايج مدل تدوين شده برنامه‌ريزي و مديريت منابع آب در سطح حوضه آبريز با استفاده از مدل شبيه سازي MODSIM نشانگر كارايي اين مدل در بررسي شرايط حال حاضر و پيش بيني شرايط آتي منابع آب مختلف در سطح يك حوضه آبريز مي باشد