تصفيه فاضلابهاي شهري و صنعتي به كمك سيستمهاي طبيعي: بررسي مروري بكار گيري گياه سنبل آبي

وجود سنبل آبي بعنوان يكي از معضلات زيست محيطي در منابع طبيعي آب در نقاط مختلف جهان شناخته شده است. اين گياه شناور با وجود زيانهايي همچون تخريب زنجيره غذايي به همراه ايجاد اختلال در بهره برداري از منابع آب، داراي موارد استفاده مختلف ميباشد. دراين راستا مطالعات انجام شده بيانگر توانايي بالاي اين گياه در تصفيه فاضلاب است. در اين مقاله ضمن بررسي ويژگي هاي منحصر به فرد اين گياه در حذف مواد زائد از فاضلاب، ارزيابي عملكرد اين سيستم بر مبناي نتايج بررسيهاي جامع موجود انجام مي پذيرد. در اين مطالعات كمترين مدت زمان ماند گزارش شده براي تصفيه فاضلاب شهري برابر 21 ساعت تعيين گرديده است. اين سيستم با توجه به شرايط متنوع حاكم قادر به حذف COD به ميزان93-38 درصد، BOD به ميزان 97-35 درصد، TSS به ميزان 92 -40 درصد، NH3-N به ميزان 99- 44 درصد،PO4-P به ميزان 89-41 درصد،TN به ميزان 97-46 درصد،TP به ميزان 97-19 درصد و MPN به ميزان 99-96 درصد در فاضلابهاي مختلف مي باشد. همچنين اين گياه قادر به تحمل TDS تا حد 2000 ميلي گرم در ليتر است. قابليت مقاومت گياه سنبل آبي در مقابل غلظت مجموعه اي از فلزات سنگين تا حدود 20 ميلي گرم در ليتر و ميزان حذف ممكن آنها برابرCd 65 درصد، Cu 67 درصد، Ni 63 درصد و Zn 69 درصد تعيين شده است. اين مطالعه نشان ميدهد كه سيتسم تصفيه فاضلاب به كمك سنبل آبي بعنوان يك راهكار نسبتا مناسب با هزينه اجرايي كم براي تصفيه انواع فاضلابها به ويژه در مناطق روستايي و حومه شهرها قابل بكارگيري است. همچنين استفاده از اين گياه براي توليد انرژي، كود وحتي بعنوان ماده اوليه توليدات صنعتي ميسر مي باشد.