تشخيص الگوي زماني خشكسالي بر اساس سيگنالهاي بلند مقياس هواشناسي و روش‌هاي داده‌كاوي، مطالعه موردي در استان سيستان و بلوچستان

وقوع خشكسالي جزئي لاينفك از چرخه اقليمي در هر منطقه مي باشد. پيش بيني وقوع اين پديده طبيعي به دليل صدمات و آثار تخريبي آن بر منابع آب و كشاورزي، مورد توجه و نظر محققين بسياري بوده و روش هاي مختلفي را به منظور اين پيش بيني به خدمت گرفته اند. ايران نيز به دليل گذر كمربند مناطق خشك نيمكره شمالي از ميان آن، همواره در خطر وقوع خشكسالي و صدمات مربوط به آن مي باشد. در اين تحقيق به منظور پيش بيني شدت خشكسالي و احتمال وقوع آن در زيرحوضه هاي هيدرولوژيك استان سيستان و بلوچستان با استفاده از قواعد انجمني، از مجموعه رويكردهاي داده كاوي پرداخته شده است. در اين روش با تبديل سيگنالهاي بارش ماهانه در منطقه مورد نظر به شاخص استاندارد شده بارش (SPI) و همچنين دسته بندي سيگنالهاي هواشناسي به كلاسهايي متعدد بر اساس تغييرات بلند مدت به اين پيش بيني اقدام گرديده است، همچنين روش مورد استفاده رويكرد Apriori در دامنه روشهاي داده كاوي است. سيگنال‌هاي مورد بررسي شامل آب قابل بارش، ارتفاع معادل فشار،دماي هوا، رطوبت نسبي و ويژه و سرعت باد در سطوح مختلف فشاري (1000، 850، 500 و 250 ميلي باري) بوده كه در دامنه 20 تا 35 درجه شمالي و 55 تا 70 درجه شرقي و با دقت شبكه بندي جغرافيايي 5/2×5/2 درجه بوده است. متغيرهاي موثر در تخمين كلاس شاخص خشكسالي با استفاده از شاخص متقابل اطلاعات شناسايي گرديده اند. نتايج گوياي دقت تقريباً مناسب قواعد توسعه داده شده به رغم سادگي رويكرد منتخب در استان مورد بررسي است.