تجمع زيستي فلز مس در مانگرو خاكستري(Avicennia marina) در منطقه بندر امام خميني

فلزات سنگين جزو آلاينده هاي پايدار مي باشند كه قابليت تجزيه بيولوژيكي ندارند و غلظت هاي بالاي آن ها در اكوسيستم به موجودات زنده آسيب مي رساند. مس از جمله فلزات سنگيني مي باشد كه باعث ايجاد اختلالات عصبي، گوارشي و خوني مي گردد. مطالعات نشان داده اند كه جنگل هاي مانگرو در كاهش حركت فلزات سنگين در اكوسيستم نقش دارند. اين مطالعه به منظور ارزيابي نقش زيستگاه هاي مانگرو در كاهش فلز مس محيط زيست دريايي منطقه انجام گرديد. بدين منظور نه ايستگاه در رويشگاه هاي مانگرو بندر امام خميني انتخاب شد و از هر رويشگاه نمونه هايي از برگ، ريشه مانگرو به همراه رسوبات منطقه برداشت شد. نمونه ها در اسيد غليظ هضم شدند و غلظت مس در آن ها با استفاده از دستگاه جذب اتمي اندازه گيري گرديد. نتايج نشان داد كه ميانگين غلظت مس در برگ، ريشه و رسوب به ترتيب 57/5 ،25/10 و 14/25 ميكروگرم بر گرم وزن خشك بود. الگوي تجمع زيستي مس در رسوبات و بافت ريشه چنين بود: رسوبات> ريشه> برگ. بين غلظت مس در رسوب و برگ و همچنين غلظت مس در برگ و ريشه درختان حرا همبستگي معني داري مشاهده نشد(05/0<P)، در حالي كه همبستگي مستقيم و معني داري بين ميزان مس در رسوب و ريشه گياه مشاهده گرديد(05/0>P). اين مطالعه نشان داد كه ريشه گياه A.marina مي تواند بايومانيتور مناسبي براي آلودگي ناشي از مس در نواحي ساحلي باشد