تاثير گچ، سولفات آلومينيوم و دو پليمر محلول در آب بر ميزان رس قابل انتشار و كاهش فرسايش در يك خاك سديمي

به منظور بررسي تاثير سولفات كلسيم، سولفات آلومينيوم و دو پليمر محلول در آب بر ميزان رس قابل انتشار و كاهش فرسايش در يك خاك سديمي، يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي به اجرا درآمد. تيمارها شامل دو نوع ماده ي اصلاحي (سولفات كلسيم و سولفات آلومينيوم) به اندازه ي نياز گچي و شاهد به عنوان فاكتور اول و سه سطح (صفر، 150 و 300 كيلوگرم در هكتار) از دو پليمر محلول در آب (رزين 58 و رزين 110) به عنوان فاكتور دوم بودند كه در سه تكرار مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج بدست آمده نشان داد كه اثر ماده ي اصلاحي و نوع و مقدار پليمر مصرفي، بر ميزان رس قابل انتشار معني دار است و بيشترين ميزان كاهش رس قابل انتشار در تيمار سولفات آلومينيوم + 300 كيلوگرم رزين 58 در هكتار و كمترين ميزان كاهش در تيمار شاهد (بدون ماده ي اصلاحي و بدون رزين) اندازه گيري گرديد.