بيوديزل حاصل از گياهان دارويي

در حال حاضر در بسياري از نقاط جهان منابع سوخت طبيعي در حال از بين رفتن مي باشند.سوختهايي كه هر چند وجودشان براي بشريت لازم و ضروري است اما از طرفي باعث تجمع دي اكسيدكربن در محيط زيست اطراف و آلوده شدن آن مي شوند. ‌ذرات‌ ‌معلق‌ ‌و‌ ‌هيدروكربن‌هاي‌ ‌نسوخته‌ ‌كه‌ ‌از‌ ‌اگزوز‌ ‌خودروهاي‌ ‌ديزلي‌ ‌خارج‌ ‌مي‌‌شوند،‌ ‌سمي‌ ‌و‌ ‌سرطان‌زا‌ ‌هستند‌ ‌و‌ ‌تهديدي‌ ‌براي‌ ‌سلامت‌ ‌انسان‌ها‌ ‌به‌ ‌شمار‌ ‌مي‌آيند.. دانشمندان در پي يافتن جايگزيني جديد براي منابع سوختي توانستند بيوديزل را كه داراي تركيبات مختلفي از جمله B5, B20, B100… مي باشد را كشف كنند كه نه تنها تمام نشدني است بلكه باعث كم شدن آلودگيهاي محيط اطراف ما نيز مي شود به طوريكه ‌‌نتايج‌ ‌مثبت‌ ‌استفاده‌ ‌از‌ ‌بيوديزل‌ ‌در‌ ‌كاهش‌ ‌سميت‌ ‌و‌ ‌آلودگي‌ ‌هوا‌ ‌از‌ ‌سوي‌ ‌ارگان‌ها‌ ‌و‌ ‌سازمان‌هاي‌ ‌معتبر‌ ‌جهاني‌ به تاييد رسيده است . بيوديزل را مي توان از چربي بعضي حيوانات مانند: گاو, نهنگ ... بعضي گياهان روغني مانند: سويا، كنجد، آفتاب گردان، كانولا ....و حتي از روغن هاي دور ريز پخت و پز رستورانها نيز به دست آورد.اما بيوديزل توليد شده ازاين منابع نمي تواند تقاضاي جامعه بشري را نسبت به سوخت حمل و نقل تامين كند .يكي ديگر از منابع توليد بيوديزل گياهان دريايي مي باشند. با توجه به اينكه بيشتر كره زمين را آب فرا گرفته است گياهان دريايي منبع تجديد پذير قدرت مندي براي بيوديزل مي باشند از طرفي سوخت توليد شده از اين گياهان هم داراي بازده بيشتري نسبت به سوخت به دست آمده از گياهان زراعتي است.در اين مقاله سعي شده ضمن معرفي بيوديزل به عنوان يك سوخت پاك و سازگار با محيط زيست، مقايسه اي بين بيوديزل حاصل از گياهان دريايي (آلگها) و ساير بيوديزل ها هم از لحاظ انرژي و هم از لحاظ جنبه هاي زيست محيطي صورت پذيرد.