بررسي وضعيت مكان يابي محل هاي دفن پسماند شهري شهرهاي بزرگ استان فارس

گسترش روزافزون زندگي شهري و فرهنگ شهر نشيني در چند دهه ي اخير منجر به افزايش چشمگير نرخ توليد پسماند شده است. دفع بهداشتي و مطمئن اين حجم عظيم پسماند توليدي يكي از مهمترين اجزاي مديريت جامع پسماند است. در اين راستا رويكرد دفن پسماند در محل هايي كه براي اين امر در نظر گرفته شده است (لندفيل) به عنوان اقتصادي ترين روش دفع كه در صورت اجراي صحيح، كمترين آسيب زيست محيطي را نيز به دنبال خواهد داشت، همواره مورد توجه بوده است. استان فارس به عنوان يكي از بزرگترين استان هاي كشور ايران شامل چندين شهر پر جمعيت و صنعتي بوده و همواره با معضل چاره انديشي براي اين حجم عظيم پسماند توليدي در اين شهرها روبرو بوده است. متاسفانه به دليل عدم وجود طرح مديريت جامع پسماند در استان فارس بسياري از ضوابط مكان يابي و بهره برداري محل هاي دفن حتي در شهرهاي بزرگ اين استان رعايت نشده و منجر به ايجاد مشكلات عديده ي زيست محيطي شده است. در اين پژوهش به بررسي وضعيت مكان يابي محل هاي دفن پسماند شهر هاي بزرگ (با جمعيت بالاي 50000 نفر) استان فارس پرداخته شده است. در اين راستا كليه ي ضوابط مكان يابي مصوب سازمان حفاظت محيط زيست كشور در قالب يك ماتريس دو بعدي ارزيابي براي هريك از محل هاي دفن پسماند شهرهاي مختلف استان بررسي شده و وضعيت هر محل دفن از نظر ضوابط مكان يابي از طريق در نظر گرفتن ميزان اهميت هر ضابطه به عنوان وزن و ميزان ارضاي ضابطه به عنوان ضريب، در چهار سطح مناسب، نسبتا مناسب، نسبتا نامناسب و نامناسب تعيين شده است. نهايتا با مشخص شدن وضعيت مكان يابي سايت ها، راهكارهاي مناسب مديريتي ارائه شده است