بررسي و مقايسه ميزان ترسيب كربن خاك در مناطق جنگلكاري

تغيير اقليم و افزايش گرماي جهاني، ناشي از افزايش غلظت گازهاي گلخانه اي در اتمسفر مي باشد، كه كربن عمده ترين جزء گازهاي گلخانه اي محسوب مي گردد. پالايش كربن با روشهاي مصنوعي مثل فيلتر و ... هزينه هاي سنگيني در بر دارد، لذا به منظور كاهش دي اكسيد كربن اتمسفري و ايجاد تعادل در ميزان گازهاي گلخانه اي، كربن اتمسفر مي بايست جذب و در فرمهاي متعدد ترسيب گردد. ترسيب كربن در زيتوده گياهي و خاكهايي كه تحت اين زيتوده هستند، ساده ترين و به لحاظ اقتصادي عملي ترين راهكار ممكن جهت كاهش 2 CO اتمسفري محسوب مي گردد. هدف از اين تحقيق مقايسه ميزان ترسيب كربن خاك در توده جنگلكاري شده با گونه كنار و منطقه مجاور كه فاقد پوشش جنگلكاري ( منطقه شاهد) مي باشد. اين رويشگاه در شمال شهر دهلران در استان ايلام قرار دارد. نمونه برداري با روش آماري تصادفي- سيستماتيك اجرا شد. نمونه هاي خاك از عمق 30- 0 سانتي متري و به تعداد 30 نمونه جمع آوري گرديد. نمونه هاي خاك بعد از خشك شدن به آزمايشگاه ارسال شد. اندازه گيري كربن خاك با استفاده از روش والكي-بلاك انجام گرفت. نتايج به دست آمده از برآورد ميزان ترسيب كربن در دو منطقه داراي توده جنگلكاري و منطقه شاهد نشان داد كه اختلاف قابل توجهي در ميزان ترسيب كربن خاك دو منطقه وجود دارد. ميزان ترسيب كربن خاك در رويشگاه جنگلكاري شده و شاهد به ترتيب 768/3 و592/2 تن در هكتار مي باشد. علت افزايش ترسيب كربن خاك در رويشگاه جنگلكاري شده را مي توان به ميزان كربني كه توسط درختان كاشته شده در آن منطقه نسبت داد. بنابراين با جنگلكاري گونه هاي بومي در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري به ميزان زيادي كربن در خاك ترسيب مي شود