بررسي نقش ميوه بلوط ايراني (Quercus brantti) در كاهش آلودگي هوا در استان چهار محال و بختياري

گونه بلوط ايراني به عنوان يكي از گونه‌هاي ارزشمند در اكوسيستم جنگلي غرب كشور محسوب گرديده و از جنبه‌هاي مختلف اكولوژيك، زيست‌محيطي و اقتصادي نقش مهمي در رويشگاه جنگلي زاگرس ايفا مي‌نمايد. يكي از جنبه‌هاي مهم اين گونه، ميوه آن مي‌باشد. ميوه درخت بلوط كه Acorn ناميده مي‌شود در زادآوري جنگل، تهيه نهال و تغذيه حيوانات نقش مهمي داشته و داراي خواص ضدميكروبي است. علاوه براين براي حذف كروم و نيكل از منابع آب هاي آلوده به فاضلاب، از عصاره بذر بلوط استفاده مي‌گردد. از خواص ديگر آن مي توان به حضور كربن آلي در بذر بلوط اشاره نمود كه در نتيجه ذخيره سازي انرژي از طريق ترسيب كربن انجام مي‌پذيرد. اندوخته كربن به عنوان يك نقش مهم درختان جنگلي بوده كه در اندام‌هاي مختلف آنها از جمله بذر صورت مي‌پذيرد. اين تحقيق به منظور بررسي نقش ميوه بلوط ايراني در جذب دي‌اكسيد كربن جو، در استان چهار محال و بختياري انجام پذيرفت. ابتدا در منطقه مورد مطالعه تعداد 35 درخت در كلاسه‌هاي مختلف قطري انتخاب گرديدند. سپس ميوه درختان انتخاب شده بطور جداگانه جمع‌آوري گرديد. وزن تر نمونه هاي ميوه در عرصه اندازه‌گيري شد. وزن خشك نمونه‌ها و ميزان كربن آلي آنها نيز در آزمايشگاه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج اين تحقيق نشان داد كه در مجموع در منطقه مورد مطالعه ميزان توليد ميوه بلوط حدود 2063 كيلوگرم در هكتار مي‌باشد. بيوماس خشك ميوه بلوط نيز 5/933 كيلوگرم در هكتار برآورد گرديد. نتايج مطالعات آزمايشگاهي نشان داد كه ميانگين درصد كربن در ميوه بلوط حدود 40 درصد وزن خشك آن مي‌باشد. با اين احتساب ميزان كربن آلي جذب شده در ميوه بلوط در منطقه مورد مطالعه حدود 7/368 كيلوگرم در هكتار مي‌باشد. در اين مطالعه علاوه بر بررسي توان جنگل‌هاي غرب در توليد ميوه، نقش اين اندام در جذب CO2 جو مورد تحليل قرار گرفته است