بررسي ميزان نيكل كندههاي حفاري روغني دفع شده و خاك منطقه دفع(ميدان نفتي آزادگان جنوبي)

فلزات سنگين متداولترين آلوده كنندههاي زيست محيطي ناشي از فرآيند حفاري چاههاي نفت و گاز ميباشند. فلزات سنگين از طريق تركيبات طبيعي سازندي،افزايندههاي سيال حفاري و نفت خام وارد كنده هاي حفاري ميشوند . در حفاريهاي صورت گرفته درميدان نفتي آزادگان كه در جنوب غرب ايران- خوزستان قرار دارد، به دليل اهميت استراتژيكي منطقه و همجواري با تالاب هورالعظيم براي دفع كنده ها از سيستم مديريت پسماند استفاده ميگردد. هدف از اين مقاله بررسي ميزان نيكل ناشي از كنده هاي پايه روغني توليد شده از سيستم تخليه صفر، پس از عمليات تثبيت و جامد سازي روي خاك منطقهِ دفع ميباشد. نمونه برداري در دو عمق 20-0و40-20 سانتيمتري، از خاك منطقه دفع كنده هاي پايه روغني جديد، خاك منطقه دفع كنده هاي پايه روغني قديمي، خاك منطقه شاهد و همچنين كنده هاي روغني دفع شده انجام گرفت. نتايج آزمايشات نشان دادند كه ميزان نيكل در دو عمق در خاك شاهد بطور معني داري بيشتر ازخاك منطقه دفع كندههاي روغني قديمي و جديد است . نتايج مربوط به دو عمق نشان دادند كه با افزايش عمق ميزان نيكل در كليه نمونه هاي خاك كاهش مي يابد به جز در نمونه هاي خاك منطقه شاهدكه با افزايش عمق ميزان نيكل كاهش مي يابد. با مقايسه نيكل كليه نمونه ها با مقدار استاندارد، مشاهده گرديد كه نيكل در تمامي نمونه ها از ميزان استاندارد كمتر ميباشد. همچنين ميزان نيكل كندههااز خاك شاهد كمتر ولي از ساير نمونه ها بيشتر بود