پهنه بندي اقليمي استان اصفهان در راستاي برنامه ريزي اقليم معماري بااستفاده از GIS

اقليم را مي توان به عنوان حالت ميانگين مؤلفه هاي مختلف سيستم اقليم تعريف نمود. آب و هواي هر ناحيه مركب ازكليه عوامل و عناصر اقليمي آن ناحيه است و هنگام تقسيم بندي بايد همه آن عوامل و عناصر در نظر گرفته شود. پهنهبندي اقليمي )يعني شناسايي پهنه هايي كه داراي آب و هواي يكساني باشند(، جهت دستيابي به توسعه همه جانبه در ابعاد مختلف زماني- مكاني ضروري مي باشد و راهكاري مناسب جهت ايجاد منازل و ساختمان هايي مناسب با آناقليم مي باشد. از آنجائيكه استان اصفهان داراي ظرفيت هاي بسياري به لحاظ طبيعي در جهت توسعه منطقه مي باشد مقاله حاضر نيز در جهت پهنه بندي اقليمي استان اصفهان براي توسعه هر چه بيشتر آن به خصوص شيوه ساختو ساز آن تنظيم گشته است. بدين منظور داده هاي مورد نياز)بارش و دماي( 71 ايستگاه كليماتولوژي و سينوپتيكاستان اصفهان از سايت هواشناسي دريافت شد. سپس با استفاده از مدل دمارتن محاسبات لازم انجام پذيرفت و با استفاده از نرم افزار GIS نتايج در سطح استان اصفهان سطح بندي گرديد. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه بخشاعظم استان در گستره خشك واقع شده است و تنها گوشه كوچكي از استان در غرب آن در محدوده مرطوب و نيمه خشك واقع شده است. 17 درصد گستره اصفهان در محدوده اقليمي خشك، 5 در صد آن نيمه خشك و 4 درصد آن نيمه خشك مي باشد. كه مي بايست بر اساس شرايط اقليمي حاكم بر استان اصفهان، مصالح و منازل مناسب آن اقليم مورد استفاده قرار گيرد.