بررسي روند تغييرات زماني آلودگي صوتي در منطقه مركزي شهر اصفهان

آلودگي صوتي يكي از مهمترين آلاينده هاي زيست محيطي است كه باعث اثرات زيان آوري نظير افت شنوايي، اختلال در خواب، افزايش فشارخون و ناراحتي هاي گوارشي در شهرنشينان مي شود. به منظور كاهش اين اثرات اندازه گيري ميزان آلودگي صوتي در شهرها امري مهم است. هدف از انجام اين تحقيق بررسي تغييرات زماني آلودگي صوتي در برخي مناطق مركزي اصفهان و مقايسه آن با حدود مجاز اعلام شده توسط سازمان محيط زيست كشورمي باشد. در اين مطالعه 3 ايستگاه كه داراي كاربري هاي تجاري، مسكوني- تجاري و تاريخي- تفريحي مي باشند انتخاب و پارامترهاي صوتي آنها در طي سه روز از هفته (شنبه، سه شنبه و جمعه) در ساعات متفاوت(8،10،12،14،16،18) در اسفندماه 1389 اندازه گيري و روند تغييرات زماني آلودگي صوتي بررسي شد. حداكثر تراز معادل صوتي كه توسط دستگاه ثبت شد مربوط به خيابان عبدالرزاق در ساعت 6 بعدازظهر روز جمعه به ميزان 4/73 دسي بل و كمترين ميزان مربوط به ميدان امام در ساعت 8صبح جمعه به مقدار 60 دسي بل بود. . نتايج نشان داد كه در مقايسه با استاندارد هاي زيست محيطي، دركليه ايستگاه ها آلودگي صوتي بالاتر از حد استاندارد بود. همچنين از نظر آماري تفاوت معني داري بين روزهاي مختلف هفته مشاهده نشد كه اين امر نشان مي دهد كه آلودگي صوتي در تمام روزهاي هفته از ميزان بالايي برخوردار است