بررسي تاثير نگرش شبكه‌اي بر نحوه تصميم‌سازي در مديريت پسماند جامد شهرك‌هاي صنعتي

با روند رو به افزايش فعاليتهاي صنعتي در جوامع امروزي، توليد پسماندهاي صنعتي رشد چشمگيري داشته‌اند. مديريت اصولي اين قبيل زايدات بدليل بالا بودن خطرات بالقوه زيست‌محيطي درصورت دفع نادرست، از اهميت ويژه‌اي برخوردار بوده و مي‌توان آن را بعنوان يكي از چالشهاي قابل توجه در امر مديريت پسماند قلمداد نمود. روشهاي مرسوم دفع اين دسته از پسماندها شامل سناريوهاي تركيبي از گزينه‌هاي بالادستي(كاهش از مبدا توليد، استفاده مجدد) و پايين دستي(شامل بازيافت، زباله‌سوزي، توليد كمپوست و دفن بهداشتي) بوده و انتخاب روش بهينه در اين زمينه براساس ديدگاههاي زيست‌محيطي، فني و اقتصادي انجام مي‌شود. از روش‌هاي موجود در تعيين سناريوي مناسب مديريتي با در نظر گرفتن معيارهاي مختلف مي توان به فرآيند تحليل سلسله مراتبي(Analytic Hierarchy Process) و فرآيند تحليل شبكه‌اي(Analytic Network Process) اشاره داشت كه از جامع‌ترين سيستمهاي طراحي شده در تصميم‌سازي‌هاي متناسب با معيارهاي چندگانه مي‌باشند. در اين مقاله با استفاده از داده‌هاي موجود يكي از شهرك‌هاي صنعتي كشور، روند استفاده از دو روش AHP و ANP جهت انتخاب سناريوي برتر مديريتي، با در نظر گرفتن معيارهاي فني مورد مطالعه قرار گرفته است. تعيين معيارهاي فني عمدتا برمبناي نتايج منتشر شده در مقالات اخير بوده و در اين ميان توجه ويژه‌اي بر محدوديتهاي اجرايي گزينه‌هاي مديريت پسماند در كشور معطوف گرديده است. از جمله يافته‌هاي اين تحقيق برتري روش ANP بر AHP بدليل انجام مدلسازي‌هاي بسيار نزديك به شرايط واقعي و عملي مديريت زايدات صنعتي كشور بوده است