بررسي تاثير شوري محيط ريشه بر جذب كادميوم توسط آفتابگردان

آلودگي زيست بوم به فلزات سنگين و به ويژه آلودگي خاك به كادميوم، از چالش هاي بزرگ زيست بوم و تهديدي جدي براي سلامت بشر است كه از آن به جدي ترين بحران زيست محيطي در چند دهه اخير ياد مي شود . كادميوم از آلاينده هاي مهم و سمي است كه در راستاي فعاليت هاي صنعتي در زيست بوم گسترش يافته و به مهمترين تهديد براي سلامتي بشر تبديل شده است. پالايش سبز يا گياه پالايي استفاده از گياهان سبز، جهت ترميم مكان هاي آلوده است و روشي نوين، دوستدار محيط زيست، كارا و راه كاري جالب توجه در زدودن آلودگي ها است. از آنجايي كه شوري بر زيست فراهمي فلزات در خاك اثر مي گذارد، فاكتور مهمي در جابه جايي فلزات سنگين از جمله كادميوم از خاك به گياه و پالايش سبز كادميوم از خاك است. اين پژوهش با هدف بررسي پاسخ گياه آفتابگردان به كادميوم در حضور شوري خاك مورد بررسي قرار گرفت. تيمارها شامل پنج سطح شوري و پنج سطح كادميوم در قالب طرح فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي و در گلخانه پرديس كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران در سال 1389 انجام پذيرفت. نتايج بدست آمده نشان داد با افزايش شوري در محيط ريشه، غلظت كادميوم در گياه آفتابگردان بالا رفت و از طرف ديگر به دليل كم شدن وزن خشك گياه در شوري هاي بالا، ميزان جذب كادميوم در گياه آفتابگردان ابتدا افزايش و سپس كاهش نشان داد. بيشترين مقدار جذب در گياه در شوري dS/m4 و برابر با 37/1 ميلي گرم در گلدان بود. در حاليكه بيشترين غلظت كادميوم در گياه در شوري dS/m7 (بيشترين شوري) و 41 درصد بيشتر از غلظت كادميوم در شوري dS/m3 (كمترين شوري) بدست آمد