بررسي تاثير دفع كندههاي حفاري آبي روي برخي خصوصيات خاك منطقه دفع كندهها(ميدان نفتي آزادگان)

امروزه مهمترين مسئله در عمليات حفاري چاههاي نفت و گاز، پسماندهاي ناشي از فرآيند حفاري و دفع آنها در محيط ميباشد. پسماندها به دو بخش پايه آبي و پايه روغني دسته بندي ميشوند. هدف از اين مقاله بررسي تاثير كنده هاي پايه آبي از سيستم تخليه صفر، پس از عمليات تثبيت و جامد سازي روي خاك منطقهِ دفع ميباشد. نمونه برداري در دو عمق 20-0و40-20 سانتيمتري، از خاك منطقه دفع كنده هاي پايه آبي جديد، خاك منطقه دفع كنده هاي پايه آبي قديمي و خاك منطقه شاهد انجام گرفت. نتايج آزمايشات نشان دادند كه در دو عمق 20-0 و 40-20 سانتيمتري ميزان شوري خاك شاهد بيشتر از خاك منطقه دفع كنده هاي پايه آبي جديد و قديمي مي باشد. ميزان pH در خاك منطقه دفع كنده هاي پايه آبي قديمي در دو عمق بيشتر از ساير نمونه ها بوده است كه نشان دهنده اين موضوع است كه ميزان قليائيت خاكهاي منطقه دفع كنده هاي پايه آبي قديمي در دو عمق بيشتر از خاك منطقه دفع كنده هاي پايه آبي جديد و شاهد است. همچنين نسبت به خاك شاهد كليه نمونه ها داراي خاك قليايي ميباشند. از مقايسه ميزان pH كليه نمونه ها با استاندارد دريافتيم كه كليه نمونه هاي خاك داراي pH در حد استاندارد بودند به جز نمونه خاك مربوط به منطقه دفع كنده هاي پايه آبي قديمي مربوط به عمق 20-0 سانتيمتري كه به مقدار جزئي از حد استاندارد بالاتر بود. همچنين از مقايسه EC كليه نمونه هاي خاك با مقدار استاندارد به اين نتيجه دست يافتيم كه ميزان شوري خاك در سه منطقه نمونه برداري در دو عمق 20-0 و40-20 سانتيمتري از حد استاندارد بالاتر بود.