بررسي امكان استفاده از گياه صنوبر در پاكسازي خاكهاي آلوده به سرب ، روي و كادميوم

خاك يكي از منابع طبيعي و محدود زمين است و پس از آب و هوا مهم ترين جزء محيط زيست محسوب مي شود. امروزه آلودگي خاك بوسيله آلاينده هاي مختلفي از جمله فلزات سنگين توجهات جهاني را به سمت خويش معطوف كرده است، مطالعه و تحقيق و ارائه راهكارهاي علمي بمنظور دست يابي به ساده ترين و كم هزينه ترين راه هاي پاكسازي محيط يكي از راههاي نجات زمين به عنوان تنها بستر قابل زيست بشر مي باشد. امروزه استفاده از تكنولوژي گياه پالايي به عنوان يكي از روشهاي ساده و در عين حال كم هزينه در دنيا در حال رواج مي باشد.در اين تحقيق تأثير غلظت هاي مختلف سه آلاينده سرب ، روي و كادميوم بر رشد و نمو گياه صنوبر و همچنين بررسي حد تحمل اين گياه به فلزات سنگين و توان آن در جذب فلزات سنگين از خاك بصورت يك آزمايش گلداني با 21 تيمار و در سه تكرار ، در قالب طرح كاملاً تصادفي در مزرعه اي در استان قزوين به مرحله اجرا درآمد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه بين افزايش سطح فلزات سرب ، روي و كادميوم خاك و ميزان جذب آنها توسط گياه صنوبر يك رابطه مستقيم وجود دارد بطوريكه افزايش سطح آنها منجر به جذب بيشتر توسط گياه مي شود. همچنين با افزايش غلظت اين فلزات در بافتهاي گياهي ميزان عملكرد كلي گياه كاهش يافت. از طرفي مشخص گرديد كه فلزات سنگين بيشتر در ريشه گياه تجمع مي يابند تا در قسمت هايي آن. با توجه به نتايج بدست آمده مي توان چنين نتيجه گرفت كه گياه صنوبر پتانسيل لازم جهت انجام فرآيند گياه پالايي محل هاي آلوده به فلزات سنگين را دارد