استفاده از ويتلوژنين به عنوان ابزار پايش محيط هاي آبي آلوده به تركيبات استروژنيك

ويتلوژنين (VTG)، پروتئين مخصوص سرم جنس ماده مهره داران تخم گذار، به عنوان يك بايوماركر شناخته شده جهت سنجش قرارگيري موجودات تخم گذار در معرض تركيبات استروژنيك به كار گرفته شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي سنتز اين پروتئين در ماهي شانك زردبالهlatus) (Acanthopagrus جنس نر در مواجهه با نونيل فنل (NP)، يك آلاينده شايع در اكثر محيط هاي آبي، بود. ماهيان در خلال دو هفته و به صورت تزريق درون صفاقي، دوزهاي 10، 50، 100، 150 وweek-1 µg g-1200 از 4-نونيل فنل (4-NP) را دريافت نمودند. گروه كنترل حلال، تنها محلول روغن نارگيل و اتانول را دريافت كردند در حاليكه ماهيان كنترل تحت تزريق قرار نگرفتند. به ماهيان يك گروه نيز week-1 µg g-12 از 17بتا-استراديول (E2) تزريق شد. از ماهيان در روزهاي 0، 7 و 14 نمونه برداري به عمل آمد. به منظور بررسي تحريك سنتز VTG از روش غير مستقيم فسفات بازناپايدار (ALP) كه يك روش جديد، حساس و كاربردي در سنجش VTG است، استفاده شد. علاوه بر اين شاخص هپاتوسوماتيك ماهيان (HSI) نيز ثبت گرديد. به طور كلي سطوح ALP در ماهيان تيمار شده با 4-NP و E2 نسبت به ماهيان كنترل و كنترل حلال افزايش معني داري را نشان داد. علاوه براين در مقايسه با گروه هاي كنترل، HSI شانك هاي تيمار شده با 4-NP و E2 به طور معني داري افزايش يافت. يافته هاي اين تحقيق بيانگر تحريك سريع سنتز VTG در ماهي شانك زردباله در پاسخ به تركيب استروژنيك 4-NP بود. از اينرو با استفاده از سنجش VTG در ماهيان جنس نر و يا نابالغ اين گونه مي توان به وجود تركيبات استروژنيك در محيط پي برد