ارزيابي توان بوم شناختي حوضه آبريز زنجان با تاكيد بر توسعه صنعتي با مدل همپوشاني نقشه ها(Mac Harg)

فعاليت هاي صنعتي بدليل استقرار نامناسب در مجاور زيستگاههاي حساس و منابع حساس بوم شناختي آلودگي هاي محيط زيستي و تخريب منابع طبيعي را افزايش مي دهد در مقاله حاضر با استفاده از روش همپوشاني نقشه ها توان بوم شناختي منطه تعيين گرديد و در نهايت با بررسي استقرار فعلي واحدهاي صنعتي در اين منطقه ميزان تناسب يا عدم تناسب مشخص گرديد. روش پژوهش توصيفي و تحليلي است و گردآوري داده هاي پژوهش به دو روش اسنادي و ميداني صورت پذيرفته است. روش تحقيق همپوشاني نقشه ها بوده كه براي تحليل داده از سامانه اطلاعات جغرافيايي نرم افزارArc gis9.3 استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد محدوده مورد مطالعه داراي توان درجه 1 و 2 توسعه صنعتي است. منطقه داراي توان درجه 1 و 2 براي توسعه صنعتي مي باشد كه طبقه يك ( تناسب و شايستگي كافي جهت توسعه صنعتي را دارد) مناسب بصورت نواري از شرق به شمال غربي منطقه كشيده شده و وسعتي برابر با 2/91067 هكتار(20 درصد) را به خود اختصاص داده است. طبقه دو (تاحدودي تناسب و شايستگي جهت توسعه صنعتي را داراست) به صورت لكه هاي پراكنده در شمالغرب ، شرق و جنوب شرق منطقه مشاهده مي شود كه وسعتي برابر 35469 هكتار (7/7 درصد) از منطقه را در بر گرفته است اين در حاليست كه بيشتر وسعت منطقه مورد مطالعه 329024 هكتار(73 درصد) را طبقه نامناسب مي باشد. بررسي استقرار فعاليت هاي صنعتي در حوضه نشان مي دهد كه محدوده نامناسب براي توسعه صنعتي در حال حاضر محل استقرار كارگاهها و واحدهاي صنعتي است و اين موضوع سبب ورود عوارض نامطلوب زيست محيطي در اين محدوده است. در نهايت با بررسي نتايج اين پژوهش به اين نكته دست يافت كه استقرار و فعاليت اين واحدهاي صنعتي در اين محدوده نياز به بازنگري دارد. اصلاح وضع موجود كاربري اراضي و استفاده بهينه از توان بوم شناختي منطقه از پيشنهاداتي است كه در اين پژوهش به آن پرداخته شده است