ارتقاء روش هاي ارزيابي اثرات محيط زيستي با استفاده از روش ماتريس هاي رياضي

در حال حاضر به منظور دست يابي به توسعه پايدار در كشور و به منظور پيشگيري از آلودگي و تخريب محيط زيست كليه فعاليت هاي عمراني و توسعه اي در كشور بايستي با در نظر گرفتن ملاحظات محيط زيستي صورت گيرد. بر همين اساس، پيش از اجراي بسياري از پروژه هاي عمراني و توسعه اي، بايد پيامدها و اثرات اينگونه طرح ها بر محيط زيست منطقه شناسايي و پيش بيني گردد و اقدامات لازم به منظور كنترل و كاهش آن ها به كار بسته شود. اين كار عموما از طريق انجام ارزيابي اثرات محيط زيستي طرح هاي توسعه (EIA) صورت مي گيرد. ارزيابي محيط زيست، ابزاري است كه توسط كشورهاي توسعه يافته پيشگام، جهت پيشگيري از تخريب محيط زيست در اثر فعاليت هاي انساني ابداع شده است. در مطالعه حاضر، استفاده از ماتريس هاي رياضي در ارزيابي اثرات توسعه پيشنهاد شده است، چرا كه در اين روش از فاكتور جبران و اختلاف نظر بين تصميم گيران جهت افزايش كيفيت ارزيابي اثرات و ارتقاء آن استفاده مي شود.كاربرد ماتريس رياضي اجبار ارزيابان به استفاده بيش تر و جدي تر از سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي، هدايت ارزيابان به سمت ارائه گزينه هاي بيشتر و ارائه نظرات عيني تر و علمي تر در خصوص كاهش اثرات منفي و باز كردن فضا براي گفتگوي بين كارشناسان است. روش ماتريس رياضي با دخالت دادن معيارهاي بزرگي، وسعت و مدت اثر، اثرات هم بيشي، اثرات تجمعي و فاكتور اختلاف نظر بين متخصصين و همچنين معيار جبران تعامل سازنده ميان توسعه دهندگان و ارزيابان را فراهم مي آورد و نتيجه جامع تري نسبت به روش هاي ذهني به دست مي دهد