اثرشوري و قليائيت آب آبياري برميزان رس قابل انتشاردريك خاك باكاربري مختلف

به منظور بررسي اثر شوري و قليائيت آب آبياري بر ميزان رس قابل انتشار در يك خاك با كاربري زراعي و مرتع آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار به مرحله اجرا در آمد. براي اين منظور يك خاك با كاربري زراعي و مرتع از منطقه ده نو در شهركرد استان چهارمحال بختياري انتخاب و از لايه ي سطحي(عمق صفر تا 20 سانتي متري) به صورت تصادفي نمونه هاي مركب خاك تهيه گرديد. نمونه هاي تهيه شده از كاربري هاي مختلف در قيف هاي بوخنر بزرگ در معرض آبهاي با شوري و قليائيت مختلف قرار گرفتند. سطوح شوري آبهاي مصرفي 25/0، 75/0، 25/2 و 75/6 دسي زيمنس بر متر و ميزان قليائيت يا SAR آنها 5 ، 15 ، 25 و 35 بود. پس از گذشت هفتاد روز و به تعادل رسيدن خاك ها با محلول هاي شور و قليا نمونه ها برداشت و ميزان رس قابل انتشار آنها اندازه گيري گرديد. نتايج تجزيه واريانس داده ها نشان داد كه با افزايش SAR ميزان رس قابل انتشار نمونه ها افزايش مي يابد و اين افزايش در خاك با كاربري زراعي بيشتر از كاربري مرتع بود. با افزايش ميزان شوري در SARهاي كمتر از 15 ميزان رس قابل انتشار كاهش ولي در SARهاي بزرگتر از 15 ميزان رس قابل انتشار افزايش يافت. در واقع در SARهاي بزرگتر از 15 افزايش شوري سبب تشديد اثر سوء SAR گرديد و ميزان رس قابل انتشار را افزايش داد