اثر فعاليتهاي شهر اصفهان بر كيفيت آب رودخانه زاينده رود 1376-1389

رودخانه ها از مهمترين منابع آبهاي سطحي و تامين كننده آب شيرين مصرفي در بخش هاي شهري، كشاورزي و صنعتي هستند. بهره برداري هاي بيش از حد از رودخانه ها، ورود انواع آلاينده هاي صنايع و كشاورزي از جمله عواملي هستند كه به شدت حيات اين اكوسيستم آبي را به خطر مي اندازند. هدف اين مقاله ارزيابي اثر فعاليت هاي شهر اصفهان بر كيفيت آب رودخانه زاينده رود است.در اين مطالعه داده هاي فيزيكوشيميايي ( دبي، EC، (PH از سال 76 الي 89 از 9 ايستگاه رودخانه زاينده رود از پروژه هاي مختلف استخراج شد و سپس دسته بندي ايستگاهها به 3 دسته قبل از شهر، داخل شهر و بعد از شهر انجام گرفت و بعد از تنظيم داده ها با نرم افزار Mini Tab15 آناليز گرديد. نتايج حاكي از آن بود كه دبي ، ECو PH از مبدا (قبل از شهر، داخل شهر و بعد از شهر) تغييراتي قابل توجهي دارند. نتايج اناليزها نشان داد كه ميزان دبي از سال 76 تا89 سير نزولي داشته است. همجنين با فاصله گرفتن از شهر با كاهش دبي، افزايشEC و كاهشpH روبرو هستيم. تغييرات پارامترهاي فيزيكوشيميايي از قبل به بعد از شهر بيانگر افزايش آلودگي و افت كيفيت آب است كه اين روند ميتواند ناشي از تاثير خشكسالي هاي اخير و آلودگي هاي ناشي از صنايع و زه آبهاي كشاورزي اطراف رودخانه باشد كه با گذشتن از شهر اين آلودگي افزايش يافته است. بنابراين با توجه به اهميت حفاظت رودخانه زاينده رود اعمال مديريت صحيح بر روي اين رودخانه به خصوص در محدوده بعد از شهر ضروري است.