نقش آموزه هاي ديني در كاهش روند تخريب محيط زيست در استان گيلان

نگرش بشر به محيط زيست به عنوان يكي از مسائل حياتي، تا ميزان زيادي نتيجه ي تأثيرپذيري انسان از فرهنگ هاي آسماني است. اسلام به عنوان ديني كه وراي زمان و مكان مي تواند نيازهاي بشر را در همه اعصار پاسخ دهد، حاوي مفاهيم، تعاليم و راهكارهاي كاملي در خصوص چگونگي مواجهه و هماهنگي با پديده هاي زيست محيطي مي باشد. بررسي متون و مستندات مختلف دين اسلام، نشانگر وجود ديدگاه هاي مشخصي در راستاي محيط زيست و منابع طبيعي است. تحقيق حاضر با هدف بررسي نقش آموزه هاي ديني در كاهش روند تخريب محيط زيست در استان گيلان صورت گرفت. در اين راستا از برخي از كارشناسان و متخصصان ديني دانشگاهي و حوزوي استان گيلان مصاحبه به عمل آمد. با توجه به اينكه تحليل چند پاسخي تكنيك مناسبي براي تجزيه و تحليل داده هاي حاصل از سوالات باز مي باشد، لذا جهت تحليل جواب هاي مطرح شده از اين روش آماري استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه تفكرات بر گرفته از اسلام، نقش بسزايي در حفاظت از محيط زيست دارد. در اين راستا مهمترين مواردي كه توسط كارشناسان ديني مطرح شد عبارتند از: توجه به مقوله صرفه جويي، شناخت حقوق بشر و توجه به منابع عمومي، مسئوليت پذيري و مديريت برگرفته از دين در رابطه با محيط اطراف، شناخت ارزش هاي اخلاقي و مذهبي، آينده نگري و توجه به نسل هاي بعدي، عشق به معبود و شكرگذاري و حفظ نعمت هاي خداوندي، توجه به احاديث و روايات ديني، تأكيد بر كاهش خشونت در آموزه هاي ديني و تأثير آن بر حفظ محيط زيست، اهميت اسلام به نظافت و بهداشت.