مطالعه باكتري‌هاي شاخص آلودگي در خاك و ذرت علوفه‌اي آبياري شده با پساب شهري

كمبود آب در مناطق خشك و نيمه خشك ضرورت توجه مسئولين را به جايگزيني منابع جديد و مطمئن آب براي استفاده در بخش كشاورزي گوشزد مي‌كند. استفاده از آب‌هاي نامتعارف مانند پساب فاضلاب‌هاي شهري در جبران بخشي از كمبود آب كشاورزي كشور و رهايي از اثرات سوء تخليه بي‌رويه فاضلاب‌ها به محيط زيست بسيار مؤثر است ولي استفاده از اين پساب‌ها بايد با مديريت خاصي صورت بگيرد تا كمترين مشكلات را از جنبه بهداشتي و زيست محيطي به همراه داشته باشد. در اين پژوهش، طرح آماري بلوك‌هاي كامل تصادفي با 2 تيمار شامل آبياري با آب چاه با كود (W1) و آبياري با پساب (W2) و در 3 تكرار براي كشت ذرت علوفه‌اي در مزرعه تصفيه‌خانه فاضلاب شهري شهركرد به مدت 3 ماه در تابستان 1390 در زميني كه قبلا با پساب آبياري نشده بود، اجرا گرديد. نتايج نشان داد كه تعداد باكتري‌هاي لاكتوز مثبت، كلي‌فرم كل و مدفوعي خاك تحت تيمار فاضلاب، در عمق 5-0 سانتي‌متري نسبت به عمق 15-5 سانتي‌متري خاك حدود 42% بيشتر بودند. نتايج نمونه‌هاي گياهي در تيمار W2نشان داد كه در برگ جديد گياه، كلي‌فرم مدفوعي MPN/100ml 2، در برگ قديمي MPN/100ml 42و در دانه هيچ كلي‌فرم مدفوعي مشاهده نشد و تعداد باكتري‌ها زير حد مجاز بود و از نظر باكتريايي مشكلي را از نظر استفاده محصول براي تغذيه دام نشان نداد.