مروري بر دو نوع از انرژي هاي پاك در ايران؛ انرژي زمين گرمايي و انرژي باد در راستاي بهينه سازي مصرف انرژي

نياز روز افزون به انرژي، كمبود سوخت هاي فسيلي، آلودگي محيط زيست، گرم شدن كره زمين و ريزش باران هاي اسيدي از عواملي هستند كه استفاده از انرژي هاي نو را در سطح جهان مطرح نموده اند. استراتژي اكثر كشورهاي جهان، تنوع بخشيدن به منابع انرژي خود و عدم تكيه صرف بر منبع نفت مي باشد. بحران نفت دنيا در دهه 70ميلادي و نيز بحران آلودگي محيط زيست، كشورهاي صنعتي را به استفاده از ساير منابع انرژي واداشت كه در اين ميان انرژ ي هسته‌اي و انرژي هاي تجديدپذير بيشتر مورد توجه و توسعه قرار گرفت. انرژي هاي نو مانند باد و خورشيد با دارابودن مزايايي چون عدم آلودگي محيط زيست، و رايگان بودن، سهم زيادي را در آينده توليد انرژي در دنيا خواهند داشت.اين پژوهش بر آن است تا با مطالعات كتابخانه اي به توضيح چيستي انرژي زمين گرمايي و انرژي باد و تشريح كاربردها و مزاياي آنها بپردازد تا به جايگاه واقعي آنها در امر بهينه سازي انرژي پي ببريم تا در به كارگيري انرژي پاك و فرهنگ سازي و ترغيب عموم به استفاده از انرژي هاي تجديدپذير نيز موثر واقع شود.