مديريت كيفي مخازن سدها با استفاده از مدل ماشين بردار پشتيبان

يكي از مهم ترين اهداف احداث سدها، تامين نيازهاي آبي پايين دست حوزه ي آبخيز با كميت و كيفيت مطلوب است. بروز پديده ي تغذيه گرايي در مخزن ناشي از بار مواد مغذي حوزه ي آبخيز بالا دست ، موجب كاهش كيفيت آب مخزن مي شود. ايجاد سدهاي مخزني اثرات ژرف و عميقي در محيط زيست بالا دست و پايين دست رودخانه دارد كه برخي از اين اثرات ناشي از فرايندها و پديده هاي خاص داخل مخزن مي باشد. شناخت اين پديده ها كمك موثري به كارشناسان و مديران در پيش بيني و پيشگيري مسائل محيط زيست آبي مي نمايد. ماشين هاي بردار پشتيبان يك كلاس جديد از مدلهايي هستند كه به منظور طبقه بندي و پيش بيني در گستره وسيعي از مسائل هيدرولوژيكي خصوصاً مديريت كيفي منابع آب و به طور شاخص تغذيه گرايي مخازن مورد استفاده قرار مي گيرند. در اين مقاله با تحليل تحقيقات انجام شده در اين زمينه به بررسي جايگاه ماشين هاي بردار پشتيبان در مديريت كيفي مخازن سدها پرداخته شده است. مطالعات صورت گرفته نشان مي دهد كه اين مدل قادر مي باشد با دقت مناسبي روند تغييرات شاخص تغذيه گرايي را در مخازن سدها بيان نمايد و اثر راهكارهاي مديريتي را به خوبي نشان دهد.