رزين هاي تعويض يوني و شيمي درماني آنها در نيروگاه رامين اهواز

استفاده از رزين هاي تبادل يوني يكي از راهكارهاي توليد آب بدون يون در صنايع است. با توجه به هزينه بالاي تهيه اين تركيبات، آشنايي با نحوه بهره برداري صحيح، جلوگيري از آلودگي و نحوه رفع آلودگي و بازيافت اين تركيبات از اهميت خاصي برخوردار است. طبق بررسي هاي به عمل آمده تعيين ظرفيت به دو روش 1- روش شركت سازنده نيروگاه كه در صنايع استفاده مي شود 2- روش ASTM كه روش بسيار وقت گير است اين دو روش طبق آزمايشات تا 3/99 درصد با هم هم خواني دارند. بهترين شرايط رفع آلودگي آلي شامل غلظت Nacl 8، تا 12 درصد وزني، غلظت NaOH 7٬/1 تا 5/2 درصد وزني و درجه حرارت 35 تا 40 درجه سانتيگراد و زمان حدود 12 ساعت است. ظرفيت رزين پس از رفع آلودگي با روشهاي بهينه 7/44 درصد افزايش نشان مي دهد. همچنين بهترين شرايط رفع آلودگي آهن كه متوسط براي 4 بار براي محلول هاي دي تيونات سديم و اسيد سولفوريك و اسيد كلريد ريك انجام شده حاكي از آن است كه حداكثرمقدار آهن استخراج شده در رزين مقدار eq L-1 60 است وبا توجه به شرايط٬اقتصادي ترين ماده شيميايي در رفع آلودگي آهن نمك دي تيونات سديم با غلظت 3-2 درصد وزني و زمان حداقل 48 ساعت و درجه حرارت محيط مي باشد. همچنين بهترين شرايط رفع آلودگي چربي وروغن در غلظت eq L-1 400 و44/0درصد آلوده شده افزايش ظرفيت حدود 10 درصد را نشان داد. بررسي ها نشان مي دهد كه رزين هاي آلوده شده با روغن و چربي كمترين افزايش ظرفيت را دارند لذا رزين هاي آلوده شده با روغن و چربي از نظر اقتصادي براي رفع آلودگي به صرفه نمي باشد.