تأثير پوسته هاي زيستي بر هدايت هيدروليكي خاك جهت افزايش انتقال آب در خاك

پوسته هاي زيستي خاك كه متشكل از خزه، گلسنگ، قارچ و سيانوباكتري است به طور موثري بسياري از خصوصيات سطحي خاك موثر بر الگوهاي هيدرولوژي از جمله قابليت جذب آب، پايداري خاكدانه، شكل گيري منافذ، نگهداري آب و الگوهاي نفوذ را تحت تاثير قرار مي دهد و از خشكي خاك مي كاهند. به منظور بررسي اثرات پوسته هاي زيستي بر هدايت هيدروليكي خاك، در اراضي پوشيده از پوسته هاي زيستي خاك و فاقد آن در مراتع قره قير استان گلستان، در سه ناحيه و در هر يك از اين نواحي، در قسمت هاي داراي پوسته و فاقد آن در دو عمق 5-0 و 15-5 سانتي متري و در 3 تكرار نمونه هاي دست نخورده تهيه و هدايت هيدروليكي خاك اندازه گيري شد. در دو عمق 5-0 و 15-5 سانتي متر هر تيمار تفاوت معني داري در ميزان هدايت هيدروليكي خاك وجود نداشت، اما تاثير وجود و عدم وجود پوسته هاي زيستي به عنوان تيمار اصلي، در سطح 1% بر ميزان هدايت هيدروليكي خاك معني دار بود. متوسط ميزان هدايت هيدروليكي در تيمار خاك داراي پوسته هاي زيستي 8/2 سانتي متر بر ساعت و در تيمار خاك بدون پوسته هاي زيستي 60/1 سانتي متر بر ساعت مي باشد.