بكارگيري تركيب ازن و UV در تصفيه شيرابه كهنه در مراكز دفن

از آنجا كه توان آلايندگي بسيار بالاي شيرابه در محل دفن زباله شهرهاي ايران مي تواند خطر بالقوه اي براي آبهاي زيرزميني و محيط زيست در بر داشته باشد، تاكنون روش هاي تصفيه بيولوژيكي (هوازي و بي هوازي) و فيزيكوشيميايي براي كاهش بار آلودگي شيرابه استفاده شده است. مهمترين ويژگي روشهاي ذكر شده آن است كه بخش عمده اي از بار آلودگي قابل تجزيه بيولوژيكي نمي باشد. به عبارت ديگر نسبت BOD5/COD كمتر از 15/0 است. نكته مهم ديگر در تصفيه شيرابه وجود فلزات سنگين و همچنين مواد مضر سمي مي باشد كه شرايط را براي انجام فرايندهاي بيولوژيكي نامناسب مي سازد. از اينرو تصفيه شيرابه با استفاده از روش هاي بيولوژيكي نمي تواند از كارايي قابل قبولي در حذف مواد آلي كه بخش قابل توجهي از مولفه هاي كيفي شيرابه را تشكيل مي دهند، برخوردار باشد. در اين تحقيق به كمك اكسيداسيون شيميايي با ازن زني به ظرفيت gr/h5 و تركيب آن با UV ميزان COD و رنگ به حد چشمگيري كاهش يافت. در مرحله بعدي ميزان افزايش نسبت BOD5/COD، مقدار ازن لازم، زمان تماس وpH مناسب براي بهترين كارايي و راندمان تعيين گرديد.