برهم كنش قارچ هاي ميكوريز آربوسكولار و باكتري هاي PGPRنسبت به جذب سرب در گياه گوجه فرنگي Lycopersicumesculentum

امروزه آلودگي فلزات سنگين در خاك به مشكل بزرگي تبديل شده كه تجمع آن در گياهان مي تواند به طور مستقيم يا غير مستقيم بر زندگي حيوانات و انسان ها اثر گذار باشد فلز سرب جز فلزات سنگين در خاك مي باشد كه بسيار سمي مي باشد. به همين منظور آزمايش گلخانه اي براي بررسي تاثير موجودات زنذه روي جذب سرب در اندام هاي هوايي و ريشه گياه گوجه فرنگي Lycopersicumesculentum))، در طرح بلوكهاي كامل تصادفي در سه تكرار طراحي شد، كه تيمارهاي مورد استفاده شامل چهار سطح (قارچ ميكوريز آرسبكولار (sp Glomus)-باكتري محرك رشد گياه Bacillu Pseudomonas))، قارچ ميكوريز آرسبكولار (Glomus sp)، باكتري محرك رشد گياهBacillu Pseudomonas))، و شاهد) و چهار سطح سرب (شاهد،250، 500 و 1000 ميلي گرم سرب در كيلوگرم خاك) بود. نتايج نشان داد كه بين سطوح مختلف سرب و تيمارهاي موجود زنده نسبت به شاهد در جذب سرب در اندام هوايي، ريشه و همچنين اثر متقال آنها در جذب سرب در ريشه اختلاف معني داري وجود داشت. اما اثر متقال آنها در جذب سرب در اندام هوايي و بين سطوح 250، 500، 1000 ميلي گرم سرب در كيلوگرم خاك تفاوتي معني داري وجود نداشت.