بررسي عملكرد منعقد كننده كلروفريك بر حذف آرسنيك از آب شرب

تركيبات غير آلي آرسنيك در گروه مواد سرطانزا براي انسان طبقه بندي مي شود. با توجه به مشكلات و مضرات ناشي از آرسنيك ، و وجود آن در آب آشاميدني حذف آن از آب هاي آشاميدني و رساندن به حد استاندارد يك ضرورت اجتناب ناپذير است. گزارشاتي در خصوص حضور آرسنيك در بعضي مناطق جهاني از جمله ايران (بخشهاي از استان آذربايجان شرقي و غربي و كردستان) و عوارض بهداشتي مربوطه به آن غلظتهاي بالاي آرسنيك كه در آبهاي زير زميني اين مناطق مشاهده شده است، فلذا اين تحقيق به جدا سازي آرسنيك از آب با استفاده از روش هاي لخته سازي مصنوعي با كلروفريك و به عنوان يك راهكار جهت حل معضلات ناشي از آن مي پردازد. به علت آنكه آرسنيك در آبهاي طبيعي به دو صورت آرسنيت (يون 5 ظرفيتي) و آرسنات (يون 3 ظرفيتي) وجود دارد هر دو اين اشكال در چهار غلظت مختلف 100 ، 300 ، 500 و 1000 ميكروگرم در ليتر و با چهار دز 5 ، 10 ، 20 ، 30 ميلي گرم در ليتر از ماده منعقد كنند به منظور آمدن فرآيند لخته سازي مصنوعي با استفاده از آزمايش جار تست انجام شده است. بيشترين در صد حذف آرسنيت و آرسنات در غلظت ورودي 100 ميكروگرم در ليتر با غلظت منعقد كننده كلرورفريك در دز 30 ميلي گرم در ليتر به دست آمده كه به ترتيب حدوداً برابر77 و89 در صد بوده است. همچنين حذف آرسنيت و آرسنات در غلظت هاي ورودي 100 ، 300 ، 500 و 1000 ميكروگرم در ليتر روندي صعودي با افزايش ماده منعقد كننده كلرورفريك داشته است.