بررسي رفتار چربي‌ها در پروسه تصفيه بيولوژيكي فاضلاب شهري

با افزايش روزافزون جمعيت مشكل تأمين آب براي تأمين احتياجات بشر مانع و محدوديتي مهم در توسعه و پيشرفت نواحي مختلف و جوامع ساكن در آن محسوب مي شود. با روند فعلي ازدياد جمعيت در ايران پيش بيني ميشود تا 20 سال آينده تنها 70 درصد از آب مورد نياز در دسترس باشد. پس مي توان گفت كمبود آب مهم ترين محدوديت در توسعه پايدار كشور در طي سال هاي آتي است. يكي از موارد اصلي مصرف آب شهري، آبياري فضاي سبز مي باشد. حدوداً يك سوم آب استفاده شده شهري صرف آبياري فضاي سبز مي شود. از طرفي 9/99 درصد از فاضلاب را آب تشكيل مي دهد. بهره گرفتن از اين فاضلاب تصفيه شده، مي تواند در فضاي سبز شهري جايگزيني براي ساير منابع متعارف براي آبياري باشد. اما ملاحضات كيفي در اين فاضلاب در يك استفاده مجدد ايمن از آن بايد مد نظر قرار گيرد. لذا در اين تحقيق ابتدا به ملاحظات كيفي و تصفيه مورد نياز فاضلاب تصفيه شده شهري از نظر بهداشت عمومي پرداخته شده است. در ادامه ملاحظات لازم از نظر استفاده در سيستم آبياري و توجهات كيفي از لحاظ سطح فلزات سمي بررسي گرديده است. سپس ملاحظات كيفي فاضلاب تصفيه شده از نظر نوع گياهان در فضاي سبز و تخريب برگ آنها آورده شده است. در آخر ملاحظات مربوط به مسائل زيبا شناختي مورد بررسي قرار گرفته است كه شامل رنگ و بوي فاضلاب مي باشد.