بررسي توانمندسازي مديريت بحران حاشيه نشينان در فرآيند بهسازي و نوسازي بافت فرسوده شهري كوچك مطالعه ي موردي: اسلام آباد، منطقه 2 شهرداري تهران

يكي از راه كارهاي مطمئن و عملي پيش روي برنامه ريزان شهري براي تامين مسكن مناسب، استفاده از پتانسيل بافت هاي فرسوده شهري است كه با ساماندهي اين بافتها ميتوان با كمترين هزينه و زمان به تأمين اين هدف رسيد. تجارب ايران و جهان نشان داده اند كه با برنامه هايي آمرانه، يكجانبه، ازبالا به پايين و بدون مداخله و نظرخواهي از مردم به عنوان بهره برداران اصلي برنامه ها نمي توان راه به جايي برد. چنين برنامههايي به جاي بهبود شرايط زيست و رضايت مردمي، اسباب بي اعتمادي و نا اميدي آنان را نسبت به اداره ي مطلوب امور شهر توسط مديران شهري شده است . لذا با توجه به چنين واقعياتي، جاي آن دارد كه از راهكارهاي مشاركت و در سطحي بالاتر، شراكت و توانمندسازي اجتماع محلي و نيروهاي غيردولتي دخيل شهروندان، بخش خصوصي، مالكين،و... در امر بهسازي و نوسازي چگونه مي توان گروه هاي مذكور را در فرايند بافتهاي فرسوده مدد جست. موضوع اين است كه بررسي هاي صورت گرفته در خصوص ؟ بهسازي و نوسازي بافت هاي فرسوده شهري توانمند ساخت راهكارهاي موجود و انواع رويكردهاي مداخله در بافت فرسوده ي شهري و سپس راهكارهاي جديد تجارب ايران و جهان مبتني بر توانمند سازي گروه هاي ذينفع، مورد بررسي قرار گرفته است و با استفاده از بررسي ميداني و تحليل نرم افراري، راهكارهاي كاربردي در محدوده ي مورد مطالعه ، ارائه گرديده است. نتايج نشان مي دهد كه توان هاي فراواني براي ساماندهي نيروهاي مشاركت مردمي و بخش خصوصي در محدوده ي مورد بررسي وجود دارد و مديران شهري بايد بستر لازم براي بس يج نيروهاي مردمي را فراهم نمايد، تشكيل و تقويت شوراياري محله، بهره گيري از گروه هاي ورزشي، تشكل هاي مذهبي، انجمن هاي زنان، از عمده ترين فرصتهاي موجود ميباشند كه با تشكيل جلسات و نشست هاي همگاني و ايجاد پيوند نزديك بين مديران شهري و شهروندان مي توان به اهداف مورد نظر دست يافت.