بررسي TDS، EC ، كلرور و سديم چاههاي آب شرب شهر تربت حيدريه و تهيه مدل كيفي در محيط GIS

آب در طبيعت بصورت خالص يافت نمي گردد، بلكه همواره مقاديري املاح ، مواد معلق و گاز هاي محلول را همراه خود دارد، بنابراين منابع آب در مناطق مختلف ويژگي هاي مختلف به خود بگيرد.آب وقتي آلوده خوانده مي شود كه بر اثر فعاليتهاي انساني، در تركيب يا خواص آن بطور مستقيم تغييراتي حاصل شود، تا حدي كه بر اثر اين تغييرات، آب براي مصارفي كه قبلاً در حالت طبيعي بكار مي رفته نامطلوب گردد. اين مطالعه بعنوان يك مطالعه كاربردي از زمستان 89 تا پاييز 90 برروي 22 منبع آب زيرزميني كه همه اين منابع، چاههاي عميق و نيمه عميق بودند، صورت گرفت، و از بين كل پارامترهاي فيزيكي و شيميايي، چهار پارامتر مورد آزمايش قرار گرفت. در نهايت نقشه هاي GIS پراكنش پارامترهاي كيفي آب تهيه و وضعيت كيفي منابع آب منطقه از منظر اين چهار پارامتر مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. باتوجه به يافته هاي موجود در مورد غلظت سديم كه در 63 درصد منابع بيشتر از حداكثر مجاز گزارش شده است و از طرفي اين روند از سال گذشته(89) رو به افزايش است. حد آستانه طعم سديم در آب آشاميدني بستگي به فاكتورهايي چند از جمله انيون هاي موجود در آب و درجه حرارت آن داردكه اين امر مي تواند باعث مزه شوري در آب شود. آناليز TDS نمونه هانشان مي دهد كه فقط 12 درصد از نمونه ها بيشتر از حداكثر مطلوب ميباشد. بر اساس نتايج حاصله، 35 درصد از كل نمونه ها مقداركلرور را بيشتر از حداكثر مطلوب يعني 250 ميلي گرم در ليتررا نشان مي دهند، و40 درصد از نمونه ها ي مورد آزمايش، بالاتر از حداكثر مجاز استاندارد را نشان مي دهند.