بررسي اثر ضعفهاي موجود در روند ساخت وساز در آسيب پذيري ساختمانهاي كشور

نگاهي به تجربيات زلزله‌هاي اخير ايران و عملكرد مناسب ساختمان‌هايي كه در آنها ضوابط و مقررات آيين‌نامه‌ها و دستورالعمل‌هاي اجرايي موجود به صورت اصولي رعايت شده، گواه اين است كه رعايت اين ضوابط و مقررات، موجب بهبود عملكرد ساختمان‌ها و كاهش تلفات انساني مي گردد. با اين وجود آسيب‌پذيري درصد قابل‌توجهي از ساختمان‌ها و از جمله ساختمانهاي نوساز كشور در برابر زلزله، نشان‌‌دهنده وجود مشكلاتي در روند ساخت وساز مي باشد كه از آن جمله ميتوان به اشكالات متعدد در مراحل طراحي و اجرا، استفاده از مصالح با كيفيت نامناسب و به خصوص عدم كفايت نظارت انجام شده نام برد. نداشتن صلاحيت و تخصص كافي نيروي كار شاغل در امر ساخت و ساز، پايين‌ بودن تكنولوژي اجرا نيز بر شدت اين معضل مي افزايد. در اين مقاله تلاش شده است كه با نگاهي به تجارب زلزله‌هاي بزرگ گذشته از جمله منجيل و رودبار، چنگوره (آوج)، بم و درب آستانه سيلاخور، دلايل اساسي ضعف عملكرد ساختمان‌ها مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در ضمن اشكالات موجود در روند كنوني احداث يك ساختمان در شهر تهران نيز مورد بحث قرار گرفته است.