بررسي آلودگي آب هاي زيرزميني بر اثر انتقال شيرابه (مطالعه موردي سايت لندفيل Bhalswa ، دهلي نو)

آبهاي زيرزميني مهمترين منبع تامين آب شيرين در مناطق خشك و نيمه خشك كه بخش وسيعي از گستره كشورها را در برمي گيرند به شمار مي رود. به همين علت حفظ و نگهداري آن ها از طريق اعمال مديريت صحيح بر بهره برداري از اين منابع ضروري مي باشد، در اين ميان نبود سيستم صحيح مديريت مواد زائد جامد و دفن زباله در مناطق مختلف و طراحي نامناسب باعث بروز نگراني در مورد نفوذ شيرابه محلهاي دفن به آب‏هاي زيرزميني گرديده است. از اين رو بررسي آلودگي آبهاي زيرزميني در اثر مجاورت با محل دفن زباله از جمله ضروريات و مسائل مهم زيست محيطي به شمار مي رود. لذا پيش بيني انتقال و حركت آلاينده ها در محل دفن به لايه هاي زيرين الزامي مي باشد.اين مقاله با استفاده از روش اجزاء محدود انتقال آلودگي از يك مدفن زباله به سفره آب زيرزميني را شبيه سازي مي كند و به مقايسه با نتايج آزمايشگاهي مي پردازد. در نهايت مطالعات صورت گرفته نشان مي دهد كه با نظر به اينكه كمبود سايت لندفيل در منطقه وجود دارد و ارتفاع زباله در سايت لندفيل در حال افزايش است ، انتظار مي رود كه غلظت كلرايد نشت يافته از لندفيل افزايش يابد كه در آينده باعث افزايش غلظت كلرايد در آب زير زميني خواهد شد. با فرض اينكه ارتفاع زباله در سايت افزايش نيابد ، پس از گذشت سال هاي متمادي غلظت كلرايد به حدود 1000 ميلي گرم بر ليتر تقليل مي يابد، در حاليكه غلظت مجاز كلرايد در آب آشاميدني 400 ميلي گرم بر ليتر است. اين غلظت بالا مي تواند افرادي را كه از سفره هاي آب زير زميني اين منظقه براي تأمين آب شرب خود استفاده مي كنند دچار مخاطره جدي گرداند كه بايد با مديريت صحيح از اثرات سوء آن جلوگيري شود.