انتقال نانوذرات آهن صفرظرفيتي با پوشش پلي وينيل پيروليدون در محيط متخلخل اشباع

امروزه از نانوذرات آهن صفرظرفيتي جهت پالايش آلاينده ها از محيط زيست استفاده مي شود. هدف از اين پژوهش بررسي انتقال نانوذرات آهن صفرظرفيتي در شرايط اشباع تحت تاثير غلظت هاي مختلف نانوذرات و قدرت هاي يوني مختلف بود. براي اين منظور نانوذرات آهن صفرظرفيتي بدون پوشش و با پوشش پلي وينيل پيروليدون به روش احيا توسط بورهيدريدسديم ساخته شده و ويژگي هاي آن با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي(SEM)، دستگاه پراش اشعه ايكس(XRD) و دستگاه طيف سنج مادون قرمز (FTIR) مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج حاصل از آزمايش نانوذرات آهن صفرظرفيتي بدون پوشش در محيط متخلخل غيرمتحرك بود. نتايج آزمايش ها نشان داد با افزايش قدرت يوني محلول از 1 به 100 ميلي مولار كلريدسديم حداكثر غلظت نسبي نانوذرات به ترتيب به 271/0، 221/0 و 156/0 كاهش يافت. همچنين با افزايش غلظت نانوذرات از 1/0، 5/0 به 2 گرم بر ليتر، حداكثر غلظت نسبي به ترتيب به 307/0، 182/0 و 07/0 كاهش يافت. با توجه به يافته هاي آزمايش، مي توان از پيلي وينيل پيروليدون به عنوان پايداركننده اي مناسب جهت بهبود پايداري كلوئيدي نانوذرات و افزايش انتقال نانوذرات در محيط متخلخل استفاده نمود.