امكان سنجي استفاده از آب دريا به عنوان منعقد كننده طبيعي براي حذف آرسنيك از آب شرب

تركيبات غير آلي آرسنيك در گروه مواد سرطانزا براي انسان طبقه بندي مي شود. با توجه به مشكلات و مضرات ناشي از آرسنيك، و وجود آن در آب آشاميدني حذف آن از آب هاي آشاميدني و رساندن به حد استاندارد يك ضرورت اجتناب ناپذير است. با توجه به مشكلات ناشي از منعقد كننده هاي مصنوعي بر سلامت انسان اين مطالعه به عنوان راهكاري نوين امكان سنجي استفاده از آب دريا را به عنوان منعقد كننده طبيعي را مورد بررسي قرار داده است. به علت آنكه آرسنيك در آبهاي طبيعي به دو صورت آرسنيت (يون 5 ظرفيتي) و آرسنات (يون 3 ظرفيتي) وجود دارد هر دو اين اشكال در غلظت 500 ميكروگرم در ليتر در شوري هاي مختلف3/0، 45/0، 7/0 و 1 درصد در دو سري آزمايش لخته سازي طبيعي (آكواريوم) و مكانيكي (جار تست) مورد مطالعه واقع شده است. نتايج نشان داد كه آرسنات رفتار متفاوتي در فرآيند لخته سازي دارد به طوري كه بيشترين حذف آن در آزمايش جار تست بيش از 99 درصد در شوري3/0 درصد بوده اما در لخته سازي طبيعي و بدون اختلاط مكانيكي هيچ گونه حذفي مشاهده نشده است. همچنين حداكثر حذف آرسنيت در آكواريم و جار تست به ترتيب برابر با 83/10 و 46/7 درصد مي باشد. در مجموع آب دريا مي تواند به عنوان منعقد كننده طبيعي روش موثري براي حذف آرسنات باشد.