ارائه الگوي مهندسي براي ارزيابي اثرات محيط‌زيستي (مطالعه موردي جاده كمربندي شرقي همدان)

ارزيابي اثرات محيط‌زيستي ابزاري براي اطمينان يافتن از اجراي مناسب و صحيح يك پروژه است و مي‌توان آن را روشي جهت تعيين، پيش‌بيني و تفسير اثرات يك پروژه پيشنهادي بر محيط‌زيست دانست. امروزه ديگر نمي‌توان توقع داشت كه همراه با استقرار توسعه‌هاي مختلف كه از ملزومات پيشرفت علمي و اقتصادي بشر است، محيط‌زيست دست‌نخورده باقي بماند و مديريت محيط‌زيست نيز به دنبال چنين امر محالي نيست، ليكن تقليل آلودگي‌ها و كاهش اثرات تخريبي آن در حدي معقول در روند توسعه پايدار مد نظر مي‌باشد اين امر مهم، از طريق ارزيابي محيط‌زيست، مديريت صحيح، تصويب لوايح و قوانين لازم، كاربرد وسايل مورد لزوم و نظارت و پايش صحيح و به موقع ممكن مي‌گردد و استفاده از مدل‎هاي مناسب تصميم‌گيري آن را تقويت مي‌بخشد. در فرايند ارزيابي اثرات محيط‌زيست همواره قضاوت‌هاي انساني در اخذ تصميم و در ارتباط با انتخاب نوع كاربري، يا سنجش اثر ناشي از توسعه بر محيط‌زيست مؤثر بوده است. در بسياري از موارد لازم است تا ارزياب با سنجش هزينه‌ها و منافع گزينه‌هاي مختلف پروژه، بهترين گزينه را در بين گزينه‌هاي رقيب انتخاب نمايد. در اين مطالعه با بررسي روش‌هاي تصميم‌گيري چند معياره و تلفيق اين روش‌ها با ارزيابي اثرات محيط‌زيستي، مدلي براي ارزيابي اثرات محيط‎‌زيستي پيشنهاد مي‌شود.