مطالعه آزمايشگاهي تاثير تزريق بر ميزان افزايش مقاومت آبرفت C تهران

يكي از روشهاي پايدارسازي زمين به منظور حفر فضاهاي زيرزميني استفاده از تزريق براي به حداقل رساندن نفوذپذيري و افزايش مقاومت خاك در حين عمليات ساخت مي باشد. با توجه به گسترش روزافزون ساخت و ساز مترو و فضاهاي زيرزميني در كشور و لزوم امكان عبور از سازندهاي سست ، مطالعه عملكرد تزريق برخاكهاي آبرفتي كه تشكيل دهنده بخش عمده بستر مناطق شهري مي باشد ، ضروري به نظر مي رسد.در تحقيق حاضر يك مطالعه آزمايشگاهي روي چند خاك منطبق بر دانه بندي آبرفت C تهران كه شامل ساخت نمونه هاي خاك استوانه اي با چند درصد تراكم و انجام عمليات تزريق با دوغاب هاي با نسبت آب به سيمان مختلف و تحت فشار هاي متفاوت مي باشد ، انجام شده است و با عمل آوري 82 روزه و انجام آزمايش تك محوري روي نمونه ها، در نهايت معياري عددي براي مقاومت تك محوري نمونه هاي ساخته شده از آبرفت C تهران ارائه گرديده است.